terug naar Stadsdichter

Ter gelegenheid van het nieuws dat de Oude Zaal van theater de Kolk gesloopt zal worden.

De Oude Zaal – laatste acte

Mijn doek viel al te vaak, mijn stoelen zijn versleten
en ik heb meer gehoord dan ik ooit kan vergeten.
Dit is de dag van donkerslag, de nacht van eeuwig duister...
Maar wacht! Wat hoor ik nog, wat is dat voor gefluister.
Zijt gij een vijand of een vriend? Maak u bekend, ik luister!

Hallo, ik ben de sloper,
ik doe gewoon mijn job.
Die buizen zijn van koper,
dat levert nog wat op!

Heb ik u niet als kind gezien bij een of ander stuk,
waarin de Held vertelde van Liefde en Geluk?
Hoe vaart gij nu, hebt u gevonden wat ge zocht?

Ik heb een auto en een vrouw,
wat geld geleend, een huis gekocht,
een kind waar ik van hou.

Maar nog zijt gij geen Held!

Dat klopt. Voor mij is dat niet weggelegd.

Dat is nog niet gezegd! Grijp nu uw kango en houweel,
verlos mij uit mijn lijden. Breek af dit oude schouwtoneel
uit lang vervlogen tijden.
Want alles wat ontstaan is, gaat ooit een keer teloor.
Dan wordt het weer herboren, zo gaat het eeuwig door!

Steeds dezelfde praatjes, lang genoeg gezeurd.
Met die ouwe rommel is het nu gebeurd!

Erbarm u en steek toe! Mijn God, het is gedaan!
Mijn Voorhang is gescheurd...