terug naar Stadsdichter

Overpeinzingen van een Ambtenaar

Wat zijn dat eigenlijk voor mensen
waar ik mijn werk voor verzet
die met hun nummer in de hand
zitten te wachten voor mijn loket
met hun klamme regenjassen
hun gescheurde plastic tassen
vol met formulieren
die foutief zijn ingevuld
en zo'n groot beroep doen
op mijn ambtelijk geduld

Die hun honden laten poepen
op de aangeveegde stoepen
en dan fluitend verder lopen
vuurwerk illegaal verkopen
die hun auto's fout parkeren
met hun uitkering frauderen
in de parken onaneren
weedplantages camoufleren
die niet willen integreren
en óns te onpas kritiseren

Die te hard op scooters racen
nooit de kleine letters lezen
die klagen over ratten, muizen
in Pittelo en Baggelhuizen
Die ruziën over coniferen
met de milieuwet marchanderen
hi ha hondelul scanderen
en de politie provoceren
de stad met spuitbussen versmeren
en anderen niet tolereren

Zijn dat dan slechts de mensen
waar ik mijn werk voor verzet
zijn dat feitelijk de burgers
voor mijn Gemeentelijk Loket
Wat is het dan wat hen met ons verbindt:
Het is een Moeder met een kind
die op de markt haar groente koopt
de collectant die door de regen loopt
voor mensen zonder kansen
en de dierenambulance

Het is wie weerloos is en klein
zoals de meeste mensen zijn
Die in hun tuinen barbecuen
met bier en rode wijn
die zaterdags hun auto wassen
op de goudvis van de buren passen
het is het kind dat zwemles heeft
het is een man die aan de zwerver geeft
wat hij ternauwernood kan missen

Wie houdt van ruimte en van rust
een jongen die een meisje kust
en iets onzinnigs stamelt
zoals vroeger u en ik
en ook wie oud papier inzamelt
voor de fanfare of de harmonie
het is de oude vrouw die schrikt
als de sirene gaat
in een verlaten winkelstraat
maandags om twaalf uur

Wie op een muur de naam
van zijn geliefde schrijft
die zo voor altijd bij hem blijft

De mens is veelal niet
of nauwelijks wat hij lijkt
Belangrijker dan wat je ziet
is hoe je er naar kijkt